DELEN
zwangerschap

Ik geloof dat complicaties tijdens de zwangerschap en geboorte niet nodig zijn. Als we als vrouw volledig in verbinding zijn met onszelf, ons lichaam en ons kind dan kan alles vrij stromen. Als we open en accepterend zijn tegenover dat wat we in dit proces ontmoeten en tegenkomen dan hoeft het geen andere manier te zoeken om zich te laten zien en te manifesteren. Ongemak en ziekte is voor mij een teken dat er iets niet vrij kan stromen en het systeem ergens blokkeert. Dat het echter wel regelmatig gebeurt vind ik overigens niet verassend. En dat ons lichaam via ziekte en pijn met ons communiceert vind ik een prachtig gegeven. Een richtingaanwijzer en een uitnodiging om nog dieper in de verbinding te gaan met ons lichaam en ons zelf.

Een zwangerschap is vaak een achtbaan aan emoties en lichamelijke veranderingen. De reis naar het ouderschap haalt verschillende gevoelens naar boven. Gevoelens en overtuigingen die vaak hebben liggen sluimeren en waar we ons misschien niet bewust van waren. Deze komen nu naar de oppervlakte en willen gezien worden.

Daarnaast groeit er een kindje dat aan zijn eigen reis naar de aarde is begonnen en zijn eigen pakketje meeneemt. Deze energie kan de ouders raken in hun eigen stukken. Zo ontstaat er een wervelwind aan emoties en overtuigingen die we ons eerder niet gewaar waren. Het is een nieuwe richting waarin de energie van vader, moeder en kind elkaar ontmoeten. Nieuw voor allemaal. En heftig soms ook.

In hoeverre de moeder deze veranderingen kan aarden, durft aan te gaan en kan accepteren bepaalt in welke mate haar systeem vrij kan blijven stromen. Als er dingen zijn die zij niet wil zien of kan accepteren zal de energie een andere manier vinden om te laten zien wat er in haar gebeurt. Enerzijds om haar nog duidelijker te laten zien wat er plaats vindt, anderzijds omdat de energie ergens naar toe moet en zo zijn weg naar buiten vindt. Met als gevolg ongemak, pijn of ziekte. Dit geldt tevens ook voor de vader. Alleen is zijn rol net even anders doordat hij het kind niet draagt en de focus niet op hem ligt. Maar hij kan wel degelijk fysieke ongemakken ervaren als gevolg van de interne processen die bij hem gaande zijn.

Als zwangere vrouw worden we continu gebombardeerd met beelden van angst. Overtuigingen van angst kunnen zich diep in ons systeem hebben vastgezet en onbewust ons gedrag en onze keuzes bepalen. Als die al niet voort komen uit onze eigen overtuigingen of onze voorouderlijke lijn dan zijn het wel de mensen om ons heen die vooral hun angstverhalen met ons weten te delen. Voor gynaecologen is dat zo’n beetje hun dagelijks werk. En ook verloskundigen zijn tegenwoordig vooral gefocust op wat er mis kan gaan in plaats van de vrouw in hun kracht te zetten. Wat een belangrijke voorwaarde is voor een soepel verloop van zwangerschap en bevalling. Zolang een vrouw vertrouwen heeft in haar eigen kunnen en daardoor in staat is zich te verbinden met haar lichaam en haar kind zal er veel minder de noodzaak zijn om pijn en ziekte te manifesteren.

Nu ik er voor heb gekozen om mijn zwangerschap en bevalling zonder medische begeleiding te doorlopen word ik vaak geconfronteerd met de angst die het oproept bij anderen. Niet alleen bij andere vrouwen of zwangeren, maar ook bij verloskundigen. Ze kijken me met grote ogen aan en ik zie hoe ze in mijn plaats bang worden. Alsof ik van plan ben mijn leven op het spel te zetten. En ook nog vrijwillig en onnodig.

Ik kan alleen maar met grote ogen terug kijken. Vol ongeloof. Even weet ik niet meer wat ik moet zeggen of hoe ik moet reageren. We bevinden ons duidelijk in twee gescheiden werelden. Ik ken geen angst. Geen angst voor de bevalling. Geen angst voor mijn lichaam. En geen angst dat ook mijn kind perfect weet wat het moet doen als het zover is. Mijn lichaam heeft een wonder weten voort te brengen, dit tot een volledig wezen kunnen laten volgroeien. Voor mij is het vanzelfsprekend dat het ook weet hoe dit kind geboren te laten worden. Een afstemming tussen moeder en kind. En vader. Natuurlijk en vanzelfsprekend als we weer durven te vertrouwen op onszelf.

Ik hoor hun woorden van angst. En merk dat ze langs me heen gaan. Van me af glijden. Ik word niet geraakt door hun woorden van angst. Voor mij een bevestiging dat dit werkelijk iets is wat niet in mijn systeem leeft en puur van hen is.

Ik geloof dus dat ik mijn zwangerschap en geboorte zonder fysieke klachten kan doorkomen. Dat wil niet zeggen dat het simpel en makkelijk is. Dat mijn systeem vrij kan blijven stromen vraagt discipline en zelfreflectie. Alle negatieve emoties en overtuigingen die in mij naar boven komen en mijn systeem kunnen beïnvloeden geef ik ruimte en aandacht. En ook dat is niet zo simpel als het lijkt. Het vraagt continue aanwezigheid en bewustzijn van wie ik ben en wat er in dit proces van nieuw leven in mij gebeurt. Alertheid op waar mijn angsten liggen. Het vraagt verantwoordelijkheid nemen voor mezelf en mijn eigen proces. Het vraagt stilte om te kunnen horen wat er is. Het vraagt overgave en loslaten. En vooral heel veel liefde. Naar mezelf en naar de ander.zwangerschap

En nee, ik ben nog niet verlicht, dus ook in mij leeft weerstand en angst. Kom ik steeds weer nieuwe lagen tegen. En draag ik de geschiedenis van mijn voorouders en mijn eigen jeugd nog mee in mijn systeem. En als ik het niet wil zien of probeer weg te duwen dan vindt het ook in mij geen andere weg dan het zich te manifesteren in mijn lichaam. Om mij bewust te maken. En dan kies ik voor overgave en heling. Door mijn weerstand los te laten. Te onderzoeken wat mijn lichaam mij wil vertellen. Mijn perspectief te veranderen. En nederig te accepteren dat alleen liefde heelt. Ik hou van mij en ik geloof in mij.

21 REACTIES

  1. Dat ik het hier niet mee eens ben is zacht uitgedrukt ik vind dit ronduit crimineel. Een zwangerschap is tot haar 22e week afhankelijk van de moeder omdat ze tot die tijd niet levensvatbaar is buiten de baarmoeder. Als je deze zwangerschap wilt uitdragen heb je de verplichting om er goed voor te zorgen anders moet je een abortus doen vind ik. Dit is het toppunt van hersenverweking en dommigheid sorry maar ik word hier pisnijdig van.

  2. Ik ben het hier echt helemaal niet mee eens.
    Er kan zo ontzettend veel mee eens.
    Ik was zelf nog net niet dood bij de geboorte
    De navelstreng zat om mijn nek en men zag het eerst niet.
    Het gebeurt ook vaak genoeg dat een kind klem komt te zitten en dus geen zuurstof
    krijgt waardoor het dood gaat tijdens de geboorte.

    Daarnaast kan er tijdens de zwangerschap al veel mis gaan waar de ouders geen invloed
    op hebben.

  3. Dankjewel Helena, door de fijne reacties word ik al weer een beetje naar boven geduwd! 🙂 En Leony ook bedankt, misschien heb je wel gelijk dat de keuze bij het kindje lag, ik weet het niet. Ik weet wel dat dit het beste voor haar was. De dokters zeiden dat ze er nu al onder leed. En dat vond ik zo erg! Dat geeft me ook wel een beetje rust. Het blijft vreselijk, maar ik ben blij dat ze nu als gezond engeltje verder kan. <3

  4. Hartstikke bedankt Jannie,
    ik ben blij te weten dat ik niet de enige met dit gevoel ben.
    En inderdaad, het is een foutje van de natuur.
    Ik ben blij dat mijn kindje uit haar lijden is verlost en verder komt
    het vast wel goed..

    Dankjewel!

  5. Amy lieverd . ik begrijp hoe jij je voelt .
    Dit hebben ze een beetje ongelukkig verteld .
    Natuurlijk heb jij er alles voor gedaan om een gezond kindje te krijgen .
    Ik heb zelf de nodige miskramen gehad . en verteld van mijn dochter .
    dus ja het is erg als er zo over wordt gepraat .
    Dat zijn meestal mensen die gewoon mazzel hebben .
    Je krijg bijna nog een schuldgevoel als je in het ziekenhuis beval
    Bij dit soort verhalen..
    Het is een wonder een kindje krijgen .
    Amy het ligt niet aan jou . noch aan jou energie of iets anders .
    Een op de 10 vrouwen dacht ik , krijgt dit gewoon .
    Ze weten niet wat de reden is .
    Bij mij is het goed gekomen . en ik denk bij jou ook .
    Het heeft zijn tijd nodig ..

    Sterkte Amy , hou je taai .
    Liefs Jannie ❤️

  6. Ik heb afgelopen week mijn kindje verloren na een zwangerschap van 14 weken. Bij 13 weken kwamen we erachter dat er een vochtlaag om het kindje heen kwam, waardoor ze ziek werd. De kans dat ze zou overlijden was zo enorm groot, en als ze het zou overleven zou ze niet gelukkig zijn door alle ziekte en complicaties die op zouden spelen. We hadden dus eigenlijk geen keus.. En het voelde ook niet goed voor mij om door te gaan met de zwangerschap. Ik voelde dat mijn kindje er nu al last van had. Daarbij voelde ik ook aan mijn eigen lichaam dat het het binnenkort zelf zou afbreken.

    Ik vind het erg om hier te lezen dat complicaties tijden de zwangerschap 'niet nodig zijn'. Ik ben een heel gevoelig mens. Ik zie en voel dingen die andere niet zien en voelen. Daarom ben ik me altijd enorm bewust van mijn eigen lichaam en ziel. Omdat ik het belangrijk vind bij mezelf te blijven en ervoor te zorgen dat alle energie in mij, en mijn kindje goed kon doorstromen.
    Ik heb er werkelijk alles aan gedaan om mijn kindje gezond te houden. Ik voel het zelf als er ergens een blokkade zou zitten.

    Wat ik de afgelopen dagen heb door moeten maken is onbeschrijfelijk. Maar ik ben blij dat mijn kindje nu van haar lijden verlost is. Ik geloof dat ze bij ons blijft, en een engeltje word. Die gedachte houdt mij op de been. Maar als ik dit dan lees, geeft dat me een enorme trap naar beneden.

    Het is niet vanzelfsprekend om een gezond kindje te krijgen. De artsen noemen het een foutje van moeder natuur. En dat zal ook wel zo zijn. Misschien heb ik het verdient, misschien mocht ze niet bij ons geboren worden. Ik weet het niet. Maar dat het aan mij ligt of aan mijn energie, dat geloof ik niet.

    • Lieve Amy, je schrijft dat het stuk je een trap naar beneden geeft. Dat kan ik mij heel goed voorstellen, want het voelde voor mij precies hetzelfde! Daarom wil ik je bij deze een hele lieve duw naar boven geven 🙂 want ik ben ervan overtuigd dat je dàt verdient.
      Heel veel sterkte met het verwerken van deze vreselijke gebeurtenis in je leven! Liefs!

    • Hoi Amy, ik geloof niet dat het een foutje van moeder natuur is en al helemaal niet van de moeder. Zwangerschap en bevallen zijn een co-creatie tussen moeder en kind. En ja het helpt als de moeder ontspannen is, maar in the end is het de ziel van het kind die voor een ervaring kiest. Ik was vroeger ook zo'n new age zwever die vond dat alles makkelijk kon zijn en met veel oordeel over als dingen niet goed gingen (dat het dan je eigen schuld was enzo). Maar ik heb geleerd dat het soms gewoon geen sense maakt, en dat er ook beauty te vinden is in moeilijke of donkere ervaringen, en vooral dat het ook oké is om iets gewoon kut te vinden soms.
      Je weet niet waarom je kindje gekozen heeft om niet nu te incarneren. Misschien wilde het alleen even de ervaring van in je buik zijn, misschien was de timing voor hem of haar niet helemaal goed, misschien waren er voor hem later belangrijke situaties of potentiëlen veranderd. We weten niet altijd waarom onze kinderen de ervaringen kiezen die ze kiezen. Maar ik weet wel heel zeker dat het niet jouw 'schuld' was. <3

  7. 'Ik geloof dat complicaties tijdens de zwangerschap en geboorte niet nodig zijn. Als we als vrouw volledig in verbinding zijn met onszelf, ons lichaam en ons kind dan kan alles vrij stromen.'

    De gehele boodschap zou beter overkomen als je het bij jezelf houdt. Daarnaast te pretentieus geschreven. Zelf geen ervaring met zwangerschap, maar zelfs dan wekt dit stuk bij mij irritatie op.

  8. Prachtig geschreven lieve Suzanne. Wat een ode aan de kracht van de vrouw. Garantie hebben we geen van allen. Jij leeft jouw proces en jouw kracht een prachtige spiegel voor de ander. Een voorloper in vertrouwen en geloof in de mens als wonderbaarlijke manifestatie. Ieder mag stilstaan wat het bij zichzelf oproept. Leren verantwoordelijkheid te dragen voor zichzelf. Dankjewel voor je inspiratie. Veel liefde, kracht en succes op jouw levenspad. Liefs indra ♡

  9. Duidelijk de ervaring van een bewuste vrouw zonder medische kennis over complicaties en risico's. Heel fijn voor jou, maar let op dat je vrouwen die andere ervaring hebt niet in de schoenen schuift dat zij complicaties kregen doordat zij niet 'het systeem lieten stromen' en 'heel veel liefde naar henzelf en anderen hadden'

  10. Ik lag thuis te bevallen , wat achter af bleek van een mega kind van over de tien pond.Wat muur vast zat in mijn bekken .Nou …….al had ik heilig in mezelf geloofd en in mijn lichaam , ik had haar nooit zelf op eigen kracht levend op de wereld kunnen zetten.Ik kreeg god zij dank een keizersnee.Vroeger gingen er vaak vrouwen dood tijdens zwangerschappen /bevallingen met complicaties ik vind dit bericht dan passend voor alle vrouwen. De enige waarheid die er is , is dat als een vrouw minder angstig is een bevalling vlotter kan verlopen!

  11. Mooi geschreven Suzanne, prachtig hoe jij jouw ervaring met ons wilt delen. Ik hoop dat steeds meer vrouwen hun positieve verhalen delen zodat de angst in ons zal wegebben en de liefde en het vertrouwen zal overnemen.

  12. Ha suzanne, ik ben blij je artikel te lezen…
    Bedankt om deze hogere trilling rondom zwangerschap te delen! Hou je lekker dicht bij jezelf, veel mensen hebben dit soort berichten nu nodig te horen, de weerstand dat het oproept zal vanzelf transformeren

    Een arts is maar een onderdeel van ons healingsproces, enkel wijzelf kiezen het proces van healing aan te gaan als we daar klaar voor zijn. Het is nu echter een tijd waarin iedereen geconfronteerd wordt met de nieuwetijdsenergie, waarin dit artikel is geschreven. Deze energie neemt je mee naar daar waar je nog wat mag opruimen in jezelf zodanig je geheald kan worden en in je kracht kan gaan staan.

    Ik deel het graag!

    Michèle
    http://www.un-imposed.com

  13. Heel blij voor jou en vol bewondering van je aanpak. Laat anderen maar denken enn zeggen. Als je zoals ipjij in je kracht staat ga je een sprankelende tijd tegemoet. Hartegroet, Lutje

  14. Ik heb wel eens gehoord dat rhesusnegatieve vrouwen gemakkelijker bevallen dan positieve, ondanks het risico op een rhesusbaby. Ik zelf ben O- en ben nooit zo panisch geweest over bevallen. Ik heb het gevoel dat ik dat makkelijk zou kunnen. Ik heb gehoord dat vrouwen die zwanger waren van een verlichte ziel pijnloos zijn bevallen. Er zijn ook veel geruchten dat in een ver verleden voor het patriarchaat vrouwen ademhalingstechnieken kenden om pijn loos te bevallen. Er is nog veel te (her)ontdekken op dit gebied.

    • Dat heb je totaal mis merel . rhesus negatief ben ik dus . en ik kan je verzekeren
      dat dat beslist geen makkie was . het heeft 2 dagen geduurd . zal ook met de bouw van
      de vrouw te makken hebben . een smal bekken b v . Hoe komt men erbij . echt onzin .
      Je krijgt trouwens een injectie meteen na de bevalling . zodat je volgende kind in ieder
      geval in orde is . want meestal loop je weinig gevaar bij je 1 e baby .
      Wat een verhaal zeg over die vrouwen in een ver verleden . pijnloos lijkt mij haast onmogelijk
      want als het kind door het laatste gedeelte moet . lijkt mij apart dat je daar pijnloos doorheen ga.
      Er stierven heel veel vrouwen tijdens de bevalling . het ging allemaal niet zo mooi .
      Ademhalings technieken worden vandaag de dag ook nog toegepast .

      Ach een ieder maakt het mee op zijn eigen unieke manier .
      Een vriendin heeft slechts in 30 min haar bevalling gedaan .
      Ze dacht dat ze naar het toilet moest . ter plekken werd het geboren.
      Mazzel . of geluk . Maar wel ideaal .

  15. Ik ben blij voor jou dat je op deze manier kennis heb gemaakt met zwanger zijn en bevallen Susanne.
    Maar bedenk wel dat dat niet voor iedereen weggelegd is .
    Als je de juiste bloedgroep niet heb , en zwangerschap suiker . hoge bloeddruk . Kan je weinig
    anders dan vertrouwen op de arts hebben .
    Een fam lid van mij heeft opeens enstige complicaties gehad . met een vroeggeboorte . en het
    overlijden daarna van het kind .
    Mijn zus zou een klein kindje krijgen wist men met zekerheid . het was te groot bleek tijdens de
    bevalling . het was een trauma voor moeder en kind . de gevolgen waren groot ..
    Ik zelf die nuchter is en totaal nergens bang voor is . heb twee dagen liggen martelen om
    het kind er uit te krijgen . dan kan je systeem stromen wat het wil . het gaat niet bij iedereen
    zo .
    Er zijn altijd vrouwen geweest . die model types zijn om te bevallen . zonder stress en angst is
    zeker belangrijk .
    Bij mij stroomde alles ook vrij en was ik erg gelukkig tijdens mijn zwangerschap . maar het blijft
    een wonder een geboorte . en er kan altijd onverwachts iets gebeuren . waar je op dat moment
    geen enkele invloed op heb.
    Je praat een beetje te makkelijk over dat complicaties tijdens zwangerschap en geboorte niet
    nodig zijn. het kan zomaar anders gaan als je denkt . daar heb je echt geen invloed op .
    Maar ik zeg nogmaals mooi dat jij dit ervaren heb. dat meen ik .

    Groeten Jannie.

  16. Mooi geschreven! Een mooi besef voor velen. Ik heb mijn jongste "omgepraat" toen hij in stuit lag. Ik ben 's nachts met hem in gesprek gegaan en heb mijn vertrouwen naar hem geuit. Dat hij wist hoe het voor hem het beste was, maar wel uitgelegd wat het verschil zou hem voor hem en mij als hij zo zou blijven liggen. Fijn en rustig thuis bevallen, samen met alleen verloskundige en zijn papa, of in het ziekenhuis met allemaal toeters en bellen. Vanuit dit wederzijdse vertrouwen lukte het hem nog diezelfde nacht om om te draaien. Voor velen een onwaarschijnlijk verhaal, maar voor mij was het heel duidelijk dat het kwam doordat ik hem een stem gaf en vertrouwen in hem had. Ik heb er over geschreven, staat geloof ik zelfs ook nog op deze site :-). Mooi dat je jouw verhaal vertelt, het zou zo mooi zijn als vrouwen meer leren vertrouwen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
vul je naam in